ناظرين برزیل

محرم دربرزیل به نقل از سایت ایرانیان برزیل

محرم در برزیل به روایت سایت ایرانیان برزیل

مراسم ماه محرم دربرزیل سال۱۳۹۰ بقیه از اینجا

مراسم ماه محرم دربرزیل سال۱۳۸۹ بقیه از اینجا و اینجا

+ نوشته شده توسط ناظرين بهداشتي برزیل در شنبه 1390/09/12 و ساعت 20:47 |

اطلاعیه

ای نام تو بهترین سرآغاز

دوستان و همکاران محترم

با درود واحترام

منت خدای را عز وجل که مجالی دست داد تا پس از قریب یکسال تاخیر در ادامه روندفعالیت وبلاگ ناظرین بهداشتی مستقر دربرزیل که به کوشش وابتکار جناب دکتر عطارباشی عزیز و مشایعت و همراهی بزرگوارانه جناب دکتر آذرنوش و همکاری ناظرین محترم متولد وپروبال یافت ،علیرغم مشکلات متعدد وگریبانگیرتصمیم براین شد مجددا این وبلاگ که به راستی یک همسفره گی ساده و دوستانه ای برای تمامی دلتنگیهای ما بود را فعال کنم.خواسته گرانی ندارم وصرفا تشریک مساعی دریک اطلاع رسانی مختصر وارائه خاطرات ،مقالات ،برداشتها ی شخصی و حرفه ای،تصاویر مرتبط با محل اقامت و حرفه ، نکته نظرات موثرشما چه دوستانی که در برزیل درحال خدمت اند وچه عزیزانی که اتمام ماموریت یافته و در میهن عزیزمشغولند وهرآنچه که شایسته آرایه های این بهانه می بینیدرا به این حقیر ارسال فرمایید

از بذل محبت و مساعدتی که خواهید فرمود کمال امتنان را خواهم داشت

شادزید،مهرافزون

مرتضی مروتی

شبکه دامپزشکی شهرستان هشترود

استان آذربایجانشرقی

+ نوشته شده توسط ناظرين بهداشتي برزیل در جمعه 1390/08/27 و ساعت 16:53 |

خاطرات یک ناظربهداشتی

تصویر:حاج آقا عرب/دکتر فلسفی منش/دکتریاسمی/حاج آقا قربانیان

سلام رفقای خوب!راستش مطلبی رو که دراین پست دنبال میکنیم مجموعه نوشتارهای دوست خوبم دکتر مجیدفلسفی از استان زیبای اصفهان و ناظربهداشتی مستقر دربرزیله که خیلی حس من رو بقولی قلقلک دادوبه قلم روون و طبع زلالش حسودیم هم شد...آشنایی من دو روز در هتل ماتسوبارای معروف زلزله ندیده بود که به اتفاق دوست خوبم دکتر حامی اوقات خوشی رو باهم تجربه کردیم شما هم اگه دلتون لرزید و مطلبی خواستین بفرستین بهم ایمیل کنین تا در حد بضاعت فضای وبلاگ بیارم روی بولتن نقلی همسفره گیمون...من ازایران ودرگیریهای کاری انبوه وشما ازبرزیل سبزبا غربت کاریزماتیکش...چه شود گر بشود!قربون همه همکارای زحمتکشم برم!! یا حق!(مرتضی مروتی)

بنام خدای پاکی ها

یادداشت اول

ساقیا آمدن عید مبارک بادت ... وآن مواعید که کردی مرود از یادت

چند روزی بیشتر به نوروز 1390 باقی نمانده است و در آستانه سال جدید ، اینجا غربت و تنهایی بیداد می کند. تنهایی بی انتهایی که علیرغم تمام جادبه های رنگ و وارنگ موجود ، باز هم تکرارش را هر روز به رخت می کشد و غربتی که بقدری غلیظ است که مثل غمباد ، گلو گیر می شود و مجبورت می کند به شمارش روزها و ساعت ها و لحظات باقی مانده ... من هم یکی از کارشناسان اعزامی به برزیل هستم . ازاستان اصفهان ، امروز دقیقا 55 روز است دور از ایرانم و جدای از سختی ها و دلتنگی هاش ، می تونم ادعا کنم که تقریبا باحال و هوای برزیل آشنا شده ام .اینکه تو این صفحه چه می خواهم بگویم را بگذارید بعد از خواندن چند تا از یادداشت هام قضاوت کنید . اما چرا تو این وبلاگ می نویسم و فضای جداگانه ای ایجاد نکردم هم دلیل دارد . می دونید؛ این وبلاگ تقریبا بعنوان پل ارتباطی ناظرین میان اینجا وایران جا افتاده و مطمئنم اگه ادامه داشته باشه خیلی مفید تر از اونه که هر کس هر روز و از هر جایی بخواهد حرفش را بزند. برای همین از دکتر مروتی (مرتضای عزیز) خواهش کردم تا اجازه داد اینجا حرفهام را بزنم .خود من وقتی ایران بودم وقرار بود اعزام بشوم خواننده پر و پا قرص صفحاتش بودم و امروز که توفیق پیدا کردم تا اینجا قلمی بزنم ، امیدوارم راه را درست بروم .حتما از برزیل زیاد شنیدید وبیشتر از هوای مطبوعش ، جاذبه های متنوعش ، زیبایی های طبیعتش وشرایط مطلوب تولیدش ، برای همین سعی می کنم تکراری حرف نزنم و بیشتر چیزهایی را بگویم که اینجا کمتر دیده شده یا درست بازگو نشده است .اول بگویم که هر چه اینجا می خونید فقط برداشت شخصی من است و با وسع محدودی که در خودم سراغ دارم قطعا نه کارشناسی است و نه جامع و کامل پس فقط تمام تلاشم را می کنم تا دوستانم با چشم هایی باز تر و اندیشه ای روشن تر قدم درراه این سفر بگذارند ،

" تا چه قبول افتد و چه در نظرآید ... " .

درمحضر دکتر آذرنوش و دکترعظیمی و سایر دوستان

یادداشت دوم بهمراه گزارش تصویری مراسم عیدنوروز در ادامه مطلب

مترجم سایت

سخن روز